Clubkampioenschappen 2019

Clubkampioenschap 2019, verslag door Peter v/d Leur, voor alle foto's klik hier

Op zaterdag 12 januari zijn aan de Kristalweg de clubkampioenschappen van Phoenix gespeeld. Alleen senioren konden strijden om de eervolle titels, want voor het eerst sinds heel lang heeft Phoenix geen jeugdleden meer. Twaalf deelnemers stonden om 10:00 u paraat voor een dagje tafeltennis. Eerst twee zeskampen met alle sterkten door elkaar, daarna weer twee zeskampen voor de prijzen. De sterksten speelden om de bekers in de A-categorie, de anderen in de B-categorie. Tekenend voor de verbeten strijd was dat de kampioen van 2018 en gedoodverfde kampioen van 2019, Pieter-Frank, genoegen moest nemen met een plaats in de B-categorie. Hij verloor eerst van angstgegner Tony “De Kromme” Hughes, en daarna ook nog van Robbert Mannak. Die speelde na een afwezigheid van anderhalf jaar en met een geheel vernieuwd lijf alsof hij nooit was weggeweest. Afgestudeerd, verhuisd, vriendin, werk, klinkt erg druk maar die drukte kan hij kennelijk aan. De echte verrassing was in de voorronde Boris de Wilde, die van Kees Debie en Teun de Krieger won, en zo de A-poule haalde.

Samen met Pieter-Frank zorgden Kees en Teun voor een ongekend hoog niveau in de strijd om de B-prijzen, met Pieter-Frank als logische winnaar en Teun als runner-up. De vertegenwoordigers van de lager geklasseerde teams, Jan Verhaaren, Jaap Speijer en Ben v.d. Bergh konden daarmee mooi fluiten naar het ereplastic.

In de A-categorie werd op het scherpst van de snede gestreden. Edwin Jongkind versloeg de speler met de hoogste ranking in de poule, Peter van de Leur. De roes van die overwinning was kennelijk teveel, want bij die overwinning bleef het voor hem. Johan, Boris, Robbert en Peter konden voor de laatste wedstrijd alle vier nog Pieter-Frank als kampioen opvolgen. Het werd uiteindelijk toch Peter, die gedecideerd afrekende met een ietwat uitgeputte Johan Mastbroek, terwijl Robbert via winst op Edwin de tweede plek veiligstelde.

Zoals elk jaar werden ook dubbels gevormd door loting van één A- en één B-speler. Het allereerste dubbel dat zo werd getrokken door onafhankelijk waarneemster Jo was Pieter-Frank met Peter. Dat was op voorhand het sterkst denkbare koppel. Zij konden de titel alleen maar verliezen, en deden dat ook bijna: Teun en Edwin zorgden bijna voor een stunt(je) maar legden toch in vijf games het loodje. Het eerste team ging er dus na een lange dag vandoor met vijf van de zes prijzen!

De clubkampioenschappen blijven zo ook in deze periode van heropbouw een geslaagd evenement.